Yule Yule op of omstreeks 22 december Yule is de oude naam voor het jaarfeest op de kortste dag van het jaar, het midden of hoogtepunt van de winter. Tijdens Yule staat de zon op haar laagste punt, waarmee het midden van de winter bereikt wordt; vandaar de benaming Midwinter. Aan dit feest ligt de mythe ten grondslag van de Godin die uit haar slaap (herfts/winter) ontwaakt en bemerkt dat zij zwanger is. Het kind dat zij "draagt" is de zonnegod. Het Keltische "yule" is gelijk aan het Franse "joel", een term die in Frankrijk ondertussen de betekenis "kerstmis" heeft gekregen, doordat het christianisme dit heidense feest wilde laten verdwijnen en er een nieuwe inhoud aan heeft gegeven. In plaats van de grote vuren die men vroeger aanstak om met licht en hitte de winter te helpen verdrijven en de komst van de zon te bespoedigen, vieren wij dit feest nu met een (kunst)kerstboom en "elektrisch" vuur: kerstkaarsjes. Vanaf dit moment zal de invloed van de zon langzaam maar zeker weer toenemen. De lichtjes in de altijdgroene 'kerstboom', die eigenlijk stamt uit de voorchristianistische volkstraditie, symboliseren de terugkeer van de zon en het leven. Heksen tuigen rond deze tijd een Yule-boom op die veel weg heeft van een kerstboom. |